เหนื่อยกับชีวิต ทำยังไงดี?
วิธีเยียวยาหัวใจในวันที่หมดแรง

บทความโดย VchaiBlog

ขณะผมกำลังนั่งมองต้นข้าวในนาที่กำลังเติบโต แมลงปอโปยบินอย่างเสรี ต้นไม้สั่นไหว ผมลุกขึ้นใช้มือสัมผัสใบไม้ริมทุ่ง พร้อมความรู้สึกหนึ่งที่กำลังถาโถมเข้ามา ช่วงนี้ผมรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตเหลือเกินครับ

ทำไมบางครั้งเราจึงรู้สึกเหนื่อยกับชีวิต

บางครั้งชีวิตก็ส่งบททดสอบมาให้จนเกินจะรับไหว ไม่ว่าจะเป็นความทุกข์ใจ ปัญหาและอุปสรรคขัดขวาง อีกหลายเรื่องที่คอยมาปิดกั้นมิให้เราเดินไปบนเส้นทางที่เราเลือก จนยากที่ก้าวผ่านไปได้

เหนื่อยกับชีวิตที่ต้องดิ้นรนเพียงเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด เหนื่อยกับชีวิตที่ต้องพบเจออะไรบางอย่างที่บั่นทอนกำลังใจ และเหนื่อยกับชีวิตที่ต้องอดทนกับปัญหาบางอย่างที่มืดมิดจนมองไม่เห็นทางแก้ไข

ผมเองก็มักรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตบ่อยครั้งครับ และทุกครั้งผมสามารถก้าวผ่านมันมาได้ ผมจึงอยากแบ่งปันวิธีที่ผมใช้ เพื่อแก้ไขความรู้สึกนี้ครับ

5 วิธีรับมือในวันที่เหนื่อยกับชีวิต

วิธีที่หนึ่ง ที่ผมใช้เมื่อรู้สึกเหนื่อยกับชีวิต

ทุกครั้งที่หมดพลังใจ ผมมักพาตัวเองออกไปเดินช้าๆ ไม่ว่าจะเป็นสวนสาธารณะ ริมทุ่งนา ใกล้หนองน้ำ หรือสถานที่ที่สะดวกในการเดิน แม้วันนั้นเราจะเหนื่อยจนไม่อยากทำอะไร ผมอยากให้รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ลุกไปเดิน เมื่อไหร่ที่เราเดินไปข้างหน้าได้ มันเป็นการย้ำกับตัวเองว่า ชีวิตเราก็กำลังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเช่นกันครับ

วิธีที่สอง หยุดเล่นโซเซียลมีเดียชั่วคราว

ไม่จับโทรศัพท์สักครู่ บางทีความเหนื่อยของชีวิตอันไร้เหตุผล อาจมาจาก เราดูชีวิตคนอื่นมากเกินไป วางโทรศัพท์มือถือลง แล้วเลือกมาอยู่กับชีวิตตัวเองครับ

วิธีที่สาม ทำกิจกรรมที่ช่วยเติมความหมายให้ชีวิต

แม้กิจกรรมนั้นจะดูเล็กน้อยในสายตาคนอื่น หากมันช่วยให้เรารู้สึกอยากใช้ชีวิตต่อ ก็ควรค่ากับการทำกิจกรรมนั้นครับ  เช่น เขียนบันทึกความรู้สึกเหนื่อยใจลงในกระดาษ มองท้องฟ้ายามหมดความหวัง ปลูกต้นไม้ ช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตอื่น ยิ้มให้ตัวเองหน้ากระจก พูดอะไรบางอย่างที่ทำให้ตัวเองรู้สึกดี เป็นต้น

วิธีที่สี่ จงเชื่อว่า ชีวิตเราจะดีขึ้น

ปัญหาที่กำลังเจอจะผ่านไป ความทุกข์ใจจะจางลง ความวิตกกังวลจะค่อยๆ ดีขึ้น ความมืดมิดจะถูกแทนที่ด้วยแสงสว่าง อดทนรอคอยวันใหม่อย่างตั้งใจ และมีความหวังอยู่ตลอดเวลา วิธีนี้จะทำให้ความเหนื่อยกับชีวิตกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลยครับ

วิธีที่ห้า ความรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตเป็นเรื่องปกติ

อนุญาตให้ตัวเองเหนื่อยกับชีวิตได้ครับ การเกิดเป็นมนุษย์ถือว่า โชคดีมาก ความเหนื่อยระหว่างมีชีวิตอยู่ถือเป็นเรื่องธรรดา มันเป็นการย้ำเตือนว่า เรายังเป็นมนุษย์ที่มีความรู้สึก มนุษย์ที่เหนื่อยได้ พักเป็น ยังหายใจ รู้จักความสนุกสนาน มีความสุขและทุกข์ ระคนปนกันไป ถือว่าเรายังเป็นมนุษย์คนหนึ่ง และเป็นธรรมดาสำหรับความเหนื่อยที่กำลังเผชิญอยู่

วางปัญหาไว้ข้างกาย ปล่อยให้สถานการณ์เป็นไปอย่างที่มันเป็น รับรู้สายลมพัดผ่านโดยไม่เปลี่ยนเส้นทางของกระแสลม อะไรที่แบกไว้บนบ่าก็วางมันลงอย่างช้าๆ แปลงร่างเป็นก้อนเมฆบ้างสักวัน ให้ตัวเองได้ล่องลอย เบาสบาย สุขใจกาย ไม่ยึดติดกับอะไร แค่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างเป็นตัวเอง…

บันทึกริมทุ่ง ในวันเหนื่อยใจกับชีวิต