ดอกพลับพลึงในขวดแก้ว

บทความโดย VchaiBlog

ดอกพลับพลึงสีขาวในขวดแก้ว ท่ามกลางสวนสีเขียวในวันครึ้มฝน

เมฆครึ้มลอยต่ำ บดบังแสงอาทิตย์ มีเพียงสายลมพัดเบาๆ พอบรรเทาความเหงาในใจลงได้ หน้าฝนแบบนี้ ดอกพลับพลึงในสวน เริ่มชูช่อและแย้มกลีบสีขาวพร้อมเกสรสีเหลือง ทุกครั้งที่เดินเข้าใกล้ก็ต้องตกใจ กลิ่นหอมของดอกพลับพลึงที่ชวนหลับใหล

กลิ่นดอกพลับพลึง คล้ายความรักที่เฝ้าตามหา มันชวนให้รู้สึกว่า โลกไม่ได้ร้างลาจากคู่ครอง เพียงแค่ต้อง รู้จังหวะเวลา ไม่รอช้า ผมดึงดอกพลับพลึงออกจากช่อ ทีละดอก มันสั่นไหวเบาๆ แต่ไม่หักและไม่ขาด มันเป็นดอกไม้ที่แข็งแรง งดงามในแบบของตัวเอง และพร้อมออกเดินทางทุกเมื่อ

ผมจับดอกพลับพลึงมาหมุนเล่นเป็นกังหัน กลิ่นมันฟุ้งกระจายไปทั่ว ละอองเกสรสีเหลืองหลุดร่วง และปลิวเข้าจมูก ทำให้ผมจามเบาๆ

ดอกไม้อะไร? รูปทรงประหลาด คล้ายหนวดปลาหมึก มองอีกทีก็คล้ายกังหันลม มันแตกต่างจากดอกไม้ชนิดอื่นอย่างเหลือล้น พร้อมโบกสะบัด และหมุนวน คงเปียกฝนเมื่อยามสายลมหอบพายุมา

ผมบรรจงนำดอกพลับพลึงใส่ในขวดแก้ว นำใบไม้มาประดับเพิ่มเพื่อให้สีขาวของมันเด่นขึ้น ดอกพลับพลึงในขวดแก้วพร้อมแล้วที่จะวางบนโต๊ะทำงาน

หวังเป็นอย่างยิ่งว่า ทุกครั้งที่ได้กลิ่นดอกพลับพลึง ความรู้สึกพึงพอใจในชีวิตจะกลับมา เลิกวิ่งไล่ล่า ตามหาสิ่งมีค่านอกกาย แล้วหยุดอยู่ที่ความสุขสบายจากภายใน

แม้กลิ่นจะชวนให้รำพึงถึงคนรักเก่า ที่ห่างเหินไปนาน ความรักอันแสนอาภัพ ไม่สมหวัง แต่ก็ช่างหัวมัน แค่วันนี้เรายัง รักตัวเองได้ ก็งดงามพอ