อดีตคือบทเรียนของชีวิต

ต้นเดือนเมษายน ช่วงหัวค่ำ หลังจากที่ผมทำอะไรหลายอย่างมาตลอดทั้งวัน จนรู้สึกเหนื่อย ผมจึงเลือกที่จะนอนนิ่งๆ คิดอะไรเรื่อยเปื่อย แล้วก็คิดย้อนไปถึงอดีตที่ผ่านมา สมัยเด็กที่ยากลำบาก สมัยวัยรุ่นที่ผ่านมรสุมชีวิต สมัยทำงานที่เจอผู้คนมีนิสัยหลากหลาย กระทั่งปัจจุบันที่อยู่ในวัยกลางคน เริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น
เมื่อมองย้อนกลับไปยังอดีต ผมก็แปลกใจตัวเอง นี้เราผ่านอะไรมามากมายขนาดนี้เลยรึ แสดงว่า ชีวิตมนุษย์คนหนึ่งตั้งแต่เด็กกระทั่งปัจจุบัน เราล้วนเปลี่ยนแปลงเติบโตและเป็นคนใหม่ตลอดมา เราคนเดิมเมื่อยังเป็นวัยรุ่นแค่ส่วนหนึ่งเล็กๆ ของทั้งชีวิตที่ให้มองย้อนกลับไปรำลึกถึง
ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือเปล่านะ ผมคิดว่า มนุษย์ทุกคนล้วนเคยครุ่นคิดถึงชีวิตตัวเอง พวกเราล้วนผ่านความทุกข์ยากลำบาก ความเจ็บปวด ความยินดี เสียใจ ความสุข ความสนุก ความรัก และเหตุการณ์ต่างๆ ทุกอย่างที่เรากำลังครุ่นคิดล้วนผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ช่างไม่มีอะไรยืนยงยืนยาวเลยจริงๆ
คนที่เราเคยรัก คนที่ทำร้ายเราอย่างสาหัส คนที่หวังดีกับเรา คนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป คนแล้วคนเล่า ผู้คนเหล่านั้นล้วนเดินไปบนเส้นทางของตัวเอง บางคนก็จากโลกไปก่อนเรา บางคนก็ยังอยู่ในวังวนของชีวิต โลกช่างประกอบด้วยผู้คนมากมายเหลือเกิน หากไม่มีบุคคนเหล่านั้นเข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตเรา ไม่แน่ตัวตนเราในปัจจุบันอาจไม่เหมือนเดิมก็ได้ ต้องขอบคุณทุกผู้ทุกคนที่เราเคยผูกสัมพันธ์และเกี่ยวโยงด้วย เพราะนั้นคือสิ่งประกอบที่สร้างตัวตนของเราให้เป็นเวอร์ชั่นปัจจุบัน
บางเหตุการณ์ก็สอนให้เรารู้จักระมัดระวังตัว บางเหตุการณ์ก็สอนให้เราเจียมตัว บางเหตุการณ์ก็บอกเราว่าจงยืนหยัดต่อไป ทุกเหตุการณ์ล้วนคือบทเรียนชั้นดีของชีวิตเรา บางทีตำราเล่มหนาที่น่าอ่านที่สุดก็คือ ชีวิตเราทั้งชีวิตที่ผ่านมา เปรียบเสมือนเราคือหนังสือหนึ่งเล่มที่พร้อมให้ตัวเองอ่าน อยากเปิดอ่านบทเรียนไหนก็แค่คิดย้อนไปในช่วงวัยนั้น
มนุษย์นี้เก่งมากเลยนะ ที่สามารถนำอดีตมาเป็นบทเรียนเพื่อใช้ชีวิตต่อไปในอนาคตได้
ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ทุกครั้งที่นั่งคิดไปถึงอดีตก็ได้แต่ขอบคุณตัวเอง ขอบคุณทุกคนที่เคยรู้จัก ขอบคุณทุกเหตุการณ์ ขอบคุณทุกช่วงเวลา ขอบคุณวันเวลาที่ล่วงเลยมา ขอบคุณที่มีโอกาสได้ใช้เวลาบนดาวเคราะห์ดวงนี้ ผมเชื่อว่า ทุกอย่างที่ผ่านมาล้วนกำลังเปลี่ยนแปลงเราไปสู่คนใหม่ในเวอร์ชั่นที่ดีขึ้นกว่าเดิม
จงยอมรับอดีตของตัวเองเพื่อเติบโตเป็นคนใหม่ที่เข้าใจชีวิตมากขึ้น