ดอยผาหมี หน้าฝน และคนเหงา
บทความโดย VchaiBlog

หากวันใดรู้สึกเงียบเหงา และว้าเหว่ ลองออกไปเที่ยวดอยกันดูไหมครับ ผมเองมักเกิดความรู้สึกเหงาขึ้นมาในใจเสมอ วิธีที่ผมใช้คือ พาตัวเองไปสัมผัสธรรมชาติบนดอยสูง
วันนี้ผมก็เลยเดินทางมาเที่ยวที่ ดอยผาหมี อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เป็นอีกดอยที่สามารถเยียวยาหัวใจคนเหงาได้ โดยเฉพาะช่วงหน้าฝนแบบนี้ ทุกอย่างเขียวขจี และดูมีชีวิตชีวา
ผมขับรถจักรยานยนต์เวสป้าคู่ใจขึ้นดอย ระหว่างทางมักมีสิ่งดีๆ ปรากฏให้เห็นตลอดเส้นทาง เช่น ดอกไม้หลากสีเบ่งบานริมถนน ผู้คนออกมาทำเกษตร ถนนสะอาดจากเม็ดฝนชำระ และเมื่อมาถึงดอยผาหมี สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือ ความเย็นสดชื่นของอากาศ

ดอยผาหมี มีร้านกาแฟดีๆ อยู่เต็มไปหมดเลยครับ จุดถ่ายรูปก็เยอะมาก ผมจึงเลือกจอดรถจักรยานยนต์คู่ใจที่จุดชมวิวผาหมี ที่นี้จะมองเห็นทัศนียภาพทิวทัศน์ด้านล่างอันงดงามตระการตา และภูเขาตั้งตระหง่านท้าทายสายลมอยู่เบื้องหน้า
ผมยืนสูดหายใจเข้าเต็มปอดนำพาความโล่งใจ ผ่อนคลาย และสดชื่นขึ้นอย่างประหลาด
ผมมองพื้นดินที่เปียกชุ่มจากเม็ดฝน สูดกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าอันเย้ายวน ฟังเสียงจักจั่น มองละอองไอหมอกสีขาวที่กำลังลอยละล่องอย่างเชื่องช้า มันถูกสายลมพัดพาให้ไหลเป็นสาย หมอกบนดอย ล่องลอย ไหลไป สบายใจ และเป็นตัวเอง

บางทีเราอาจรู้สึกว่าเรากำลังอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ นั้นเป็นเหตุผลที่ทำให้ความเหงาโผล่หน้ามาทักทาย แต่พอได้ออกมายืนอยู่ระหว่างภูเขา มองสายหมอกลอยคลอเบาๆ ความรู้สึกเหงาก็ค่อยๆ หายไป บางครั้งการได้อยู่เงียบๆ กับตัวเอง ก็เป็นความสุขรูปแบบหนึ่ง
ความเหงายังคงอยู่แต่มันทำอะไรเราไม่ได้ ความเหงาคือเพื่อนร่วมทางของการใช้ชีวิต มันอาจหายไปช่วงเวลานึงหรือกลับมาอีก แต่เมื่อเราขึ้นมาบนดอยอันสงบ กลับพบว่า ความเหงาหายไปได้ มันถูกแทนด้วยความสงบของธรรมชาติ และความกระปรี้กระเปร่าของการมีชีวิตอยู่
นี่สินะ! เสน่ห์ของหน้าฝน กลิ่นละอองไอหมอกอันสดชื่น ความงามของพรรณไม้ ความสบายใจที่ได้เป็นตัวเอง และความรู้สึกเหงาที่ค่อยๆ หายไป เหลือไว้เพียง…. ความเข้าใจของชีวิต…
