เช้าวันฝนตก ความหมายของชีวิตในวันฝนพรำ
บทความโดย VchaiBlog
25 กรกฎาคม 2569 สวัสดีเช้าวันฝนตก
ฝนกระหน่ำมาตั้งแต่เมื่อคืน ตกหนักและตกต่อเนื่องยาวนานหลายชั่วโมง ก่อนจะค่อย ๆ ลดความรุนแรงลง กระทั่งฟ้าสางก็ยังมีฝนปรอย ๆ โปรยลงมาไม่ขาดสาย
เมื่อสายฝนยึดทุกตารางนิ้วของสวน
ผลที่เห็นในตอนเช้าคือ น้ำฝนเจิ่งนองทั่วบริเวณบ้าน ถนนที่เป็นหลุมเป็นบ่อมีน้ำท่วมขังรอระบาย ส่วนสวนของผมถูกน้ำฝนยึดไว้แทบทุกตารางนิ้ว จนแทบไม่สามารถย่างกายเข้าไปเที่ยวชมได้
ผมจึงปล่อยให้น้ำฝนไหลไปตามทางของมัน ผ่านสวน สู่ท้องนา ลำห้วย และแม่น้ำ เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางอันยาวนานของสายน้ำ
ดอกไม้หลังผ่านฝนหนัก
ดอกบัวดินถูกเม็ดฝนกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนดูบอบช้ำลงเล็กน้อย ขณะที่ดอกพลับพลึงด่างยังคงสง่างามและส่งกลิ่นหอมละมุน เพราะผมปลูกไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่
ดูเหมือนเรือนยอดของต้นไม้จะช่วยลดแรงกระแทกจากเม็ดฝนได้บ้าง กลีบดอกสีขาวอันบอบบางจึงชูช่ออย่างงดงามเป็นพิเศษในเช้าวันนี้
ท้องนากลายเป็นกระจกบานใหญ่
ผมยืนมองสายฝนที่หล่นลงมาจากท้องฟ้า ตอนนี้ท้องนารับน้ำฝนไว้จนเต็มปริ่ม เมื่อมองจากใต้ชายคา ผืนนาดูคล้ายกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนท้องฟ้าสีเทา
เช้าวันฝนพรำของผมเป็นเช้าที่ไม่ต้องเร่งรีบ หลังให้อาหารหมาและแมวแล้ว ผมก็ปล่อยให้พวกเขาใช้ชีวิตของตัวเอง จากนั้นจึงดริปกาแฟช้า ๆ ด้วยความสบายใจ กลิ่นหอมของกาแฟลอยอวลอยู่ใต้ชายคา ท่ามกลางท้องทุ่งนาในฤดูฝน
กาแฟใต้ชายคาและวงคลื่นบนผิวน้ำ
แม้วันนี้จะไม่สามารถถือแก้วกาแฟเดินเข้าไปในสวนได้ แต่ผมก็เลือกนั่งดื่มอยู่ใต้ชายคาบ้าน แล้วมองออกไปยังท้องนา บรรยากาศสดชื่นและชวนให้ใจสงบ
เม็ดฝนหล่นกระทบผิวน้ำ กระจายเป็นวงสวย คลื่นเล็ก ๆ เคลื่อนต่อกันระลอกแล้วระลอกเล่า ชวนให้ผมคิดว่า ทุกสิ่งล้วนหมุนเวียน สับสน และเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
เสียงฝนและบทเพลงของเหล่าสกุณา
เสียงเม็ดฝนกระทบใบไม้และหลังคาบ้าน ฟังคล้ายเสียงกลองมโหระทึกที่ดังแผ่วเบา ผ่อนคลาย และมีมนตร์ขลัง
แม้ฝนจะยังตก บรรดานกก็ส่งเสียงขับขาน พวกมันดูราวกับไม่ยี่หระต่อสายฝน ยังคงดำเนินชีวิตไปข้างหน้า และขับขานท่วงทำนองของจังหวะเวลาด้วยเสียงของตัวเอง
ชีวิตคืออะไรในวันฝนพรำ
ชีวิตคืออะไรในวันฝนพรำ หากต้องหาคำตอบภายในวันเดียว ผมคงตอบว่า ในวันฝนตก ชีวิตคือการตื่นขึ้นมา แล้วรู้สึกตัวว่า วันนี้ฝนตก
วันนี้เป็นอีกวันที่ผมยังมีลมหายใจ ชีวิตคือความมหัศจรรย์ของช่วงเวลาที่เรารับรู้ว่า เรายังมีความหมายอยู่บนดาวเคราะห์ที่เรียกว่าโลก ซึ่งกำลังโคจรอยู่ท่ามกลางอวกาศอันกว้างใหญ่
เรายังมีเวลาให้ใช้ชีวิต แม้เวลานั้นจะน้อยนิดเมื่อเทียบกับอายุของจักรวาลก็ตาม
บันทึกวันฝนพรำ
VchaiBlog
