บทความโดย VchaiBlog

ผมตกตะลึงในความงามของดอยแห่งนี้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับถูกมนต์สะกด ให้ต้องมาเยือนอีกหน ดอยผาฮี้ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย  เส้นทางมาค่อนข้างคดเคี้ยว ลาดชัน แต่เปี่ยมด้วยความงาม มีเสน่ห์และน่าค้นหา เหมือนเดินทางออกตามล่าหาสมบัติ ที่ต้องผ่านอุปสรรคทั้งขุนเขา ป่าไม้ และความเงียบ แต่เมื่อมาถึงที่หมาย ดอยสูงชายแดนไทยแห่งนี้ กลับเจอสมบัติที่ตามหา นั่นคือ ความสบายใจ

ยิ่งถ้าได้มาช่วงหน้าฝน จะได้ยลโฉมม่านหมอกสีขาว ที่กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้าคล้ายปุยนุ่น มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามแต่ใครจะจินตนาการ อากาศเย็นของที่นี้ทำให้นักเดินทางไม่อยากไปไหน แค่มองวิวสุดกว้างไกล เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

บนดอยผาฮี้ จะมีร้านกาแฟมากมาย ทุกร้านล้วนมีเรื่องเล่าและเสน่ห์ในแบบของตัวเอง กาแฟผาฮี้ ขึ้นชื่อเรื่องกลิ่นหอมและรสชาติเอกลักษณ์เฉพาะตัว ยิ่งได้ใส่นมหรือน้ำตาลลงไปจะทำให้กาแฟละมุนขึ้นกว่าเดิม

ผมจอดรถเวสป้าที่ป้ายหน้าหมู่บ้าน จากนั้นก็เดินเล่นอย่างช้าๆ เห็นดอกไม้สีขาวตามข้างทาง ช่วงที่ผมมาเที่ยว นักท่องเที่ยวบางตา อาจเป็นเพราะว่าไม่ใช่วันหยุด สังเกตเห็นชาวบ้านออกมาเปิดร้านกาแฟ และใช้ชีวิตกันตามปกติ

ระหว่างเดินเที่ยว กลิ่นกาแฟก็โชยเข้าจมูก กลิ่นหอมนี้ชวนให้มีพลังและปลุกชีวิตให้ตื่นอีกครั้ง เห็นเด็กๆ เล่นโล้ชิงช้า และที่สะกดใจผมมากที่สุดก็คือ เมฆสีขาวที่ถูกลมพัดมาจากด้านล่าง มันลอยละล่องผ่านผมไป พร้อมนำความเย็นชื้นมาฝากผมไว้ แถมยังโบกมือทักทาย กระซิบกับผมว่า  ชีวิตยังมีความหมาย เพียงแค่กล้าใช้ตามเสียงภายในหัวใจตัวเอง

เสน่ห์ของหน้าฝนบนดอย คือความชุ่มชื้นของธรรมชาติ และความเย็นสบายผิว พร้อมกลิ่นหอมของดอกไม้ป่า ทำให้เวลาหยุดลงชั่วคราว

บางทีความสุขในวันนี้ อาจแค่…ได้มีโอกาสพาตัวเองมาเดินช้าๆ บนดอย แล้วปล่อยให้เวลาไหลไป โดยไม่สนใจมัน นั่นคือการมีชีวิตอยู่จริงๆ