บทความโดย VchaiBlog

“แสงแดดอ่อนทาบตามยอดหญ้า
หมู่สกุณาประสานเพลงขับขาน  
กลิ่นหอมดอกแก้วโชยมาให้ชื่นบาน
แสนสำราญกับความงามในปัจจุบัน”

วันนี้ “ลม” พัดแรงมากครับ แรงจนต้นไม้สั่นไหว ดอกพยุงสีขาวร่วงหล่นเกลื่อนพื้นหญ้า เจ้าหลงและโซนี่ดูจะชอบลมพัดมากเป็นพิเศษ พวกมันออกมานั่งรับลมเย็นๆ อย่างสบายใจ

ส่วนผมถือไอแพดมานั่งใต้ร่มไม้ในสวนอย่างเงียบๆ พร้อมจดบันทึกความรู้สึกและความคิดเก็บไว้ ปล่อยให้สายลมพัดผ่านไป มันลูบไล้ตามใบหน้าและลำตัว ลมเริ่มพัดแรงขึ้น จนรู้สึกปากคอแห้ง

“ทำไมวันนี้ ลมพัดแรงจัง?” ผมถามตัวเองเบาๆ พร้อมปล่อยความคิดบางอย่างแผ่ซ่านเข้าสู่จิตใจ

ผมวางไอแพดลงพร้อมมองออกไปยังต้นไม้ใหญ่ เสียงใบไม้ลู่ลมดังแปลกพิกล สายลมกำลังเดินทางมาจากทิศใต้ มุ่งหน้าขึ้นสู่ทิศเหนือ เมื่อมองขึ้นบนท้องฟ้า มันกำลังพาก้อนเมฆมหึมาลอยมาด้วย
นี้คงเป็น “สายลมแห่งความเปลี่ยนแปลง”

ดูสิ! สายลมนี้ทำให้ต้นไม้ผลิดอก เปลี่ยนต้นหญ้าในชูชัน เปลี่ยนวันธรรมดาให้มีค่า หล่อเลี้ยงต้นกล้าในนา มันพัดพาเรื่องเล่า ปาฏิหาริย์ ฤดูกาล และความไม่หยุดนิ่ง เข้าสู่ทุกสรรพสิ่งบนดาวดวงนี้

สิ่งที่เปลี่ยนไป คือ ตัวผมเอง ผมเริ่มเข้าสู่วัยกลางคน ร่างกายเริ่มโรยรา ความคิดความอ่านเริ่มเชื่องช้า มันพัดพาความเป็นผู้ใหญ่มาให้  ผมกำลังรับรู้ความเปลี่ยนแปลง และผมเชื่อว่า เราทุกคนรับรู้สายลมแห่งความเปลี่ยนแปลงนี้ด้วยตัวเอง

วันที่เราเข้าใจอะไรบางอย่างชัดขึ้น วันที่เรารู้สึกโตเป็นผู้ใหญ่ วันที่เรารู้ว่าเกิดมาเพื่อทำอะไร หรือ วันที่ตัวเราเห็นความมหัศจรรย์ของการมีชีวิตอยู่

แล้วผมจึงเขียนกลอนบทหนึ่งให้ตัวเองอ่านเงียบๆ

สายลมแห่งความเปลี่ยนแปลง
ร้อนแรงเหมือนดั่งเปลวไฟ
ที่กำลังถูกจุดไว้
ภายในจิตใจของผู้คน

มันมาพร้อมความเปลี่ยนผ่าน
เหมือนอะไรบางอย่างจางหาย
แล้วเริ่มกลายเป็นคนใหม่
คล้ายเห็นอะไรยิ่งใหญ่ในตัวเอง

สายลมแห่งความเปลี่ยนแปลง
คือวันที่เข้าใจชีวิต
ความเครียดแค้นที่เคยเก็บมาคิด
กำลังถูกสายลมพัดพาไป

ทุกสิ่งอย่างกำลังลอยผ่าน
เหมือนจิตวิญญาณล่องไหล
เปลี่ยนจากดักแด้ตัวลาย
กลายเป็นผีเสื้อโบยบิน

คือวันแห่งการปล่อยวาง
เข้าใจทุกอย่างคือสิ่งสมมติ
แล้วหันมามองหาความสุข
ที่เกิดขึ้นจากภายใน

สายลมแห่งความเปลี่ยนผ่าน
ยามพัดมาคราวใด
จะทำให้ชีวิตมีความหมาย
เกิด แก่ เจ็บ ตาย ล้วนธรรมดา

มองเห็นความเปลี่ยนแปลง
ซึ่งล้วนเกิดขึ้นทั่วทุกที่
ทุกชีวิตไม่อาจหลบหนี
แค่ยอมให้สายลมพัด…ผ่านไป….

บันทึกจากสวนในวันสายลมพัดผ่าน
#VchaiBlog