ใครจะเชื่อว่าในวัย 42 ปี วันหนึ่งเมื่อผมส่องกระจกยิ้มให้ตัวเอง กลับสังเกตเห็นฟันที่ซ้อนเกและเบียดกันอย่างไม่เป็นระเบียบ ทั้งที่ตลอดชีวิตที่ผ่านมาผมไม่เคยคิดว่ามันเป็นเรื่องผิดปกติเลย แต่ในวันนั้น แรงดึงดูดบางอย่างทำให้ผมเริ่มมองหาเหตุผลเพื่อจะเปลี่ยนแปลงรอยยิ้มใหม่ จนในที่สุดผมจึงตัดสินใจเดินเข้าสู่เส้นทางการจัดฟันเพื่อแก้ปัญหานี้

แต่ทว่า… ความเป็นจริงกลับไม่สวยงามอย่างที่คิด ในวัยนี้ทุกอย่างดูหนักหนาและยากลำบากกว่าที่คาดไว้ แม้ผมจะเลือกคลินิกที่สะอาดได้มาตรฐาน มีทันตแพทย์ที่เชี่ยวชาญ และเลือกใช้แผนการจัดฟันแบบ Damon Q ที่หวังว่าจะช่วยให้การรักษาเสร็จไวขึ้นแล้วก็ตาม

ปัญหาแรกที่ผมพบคือลวดจัดฟันขาดบ่อยครั้ง ซ้ำร้ายทันตแพทย์เจ้าของเคสยังต้องลาคลอด ทำให้ผมต้องเปลี่ยนมือไปให้หมอท่านใหม่ดูแล ตั้งแต่นั้นความรู้สึกก็ไม่เหมือนเดิม ลวดเส้นใหญ่ที่ถูกดึงเพื่อปรับตำแหน่งฟันเริ่มบาดในช่องปากจนเป็นแผล ลวดบางส่วนโค้งออกมาจนผมปิดปากแทบไม่ได้ ความรู้สึกรำคาญและเจ็บปวดถาโถมเข้ามาจนต้องพึ่งพาขี้ผึ้งจัดฟันประทังความทุกข์ไปวันๆ

ในแต่ละวัน เวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน ผมเฝ้านับวันนัดให้ถึงไวๆ เพื่อจะได้แก้ปัญหาเหล่านี้ แต่เข็มนาฬิกากลับขยับอย่างรีรอราวกับจะกลั่นแกล้งให้ผมอยู่กับความเจ็บปวดให้นานกว่าปกติ สมาธิของผมกระเจิดกระเจิงจนกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน บางครั้งผมเผลอตั้งคำถามกับตัวเองว่า นี่คือวิบากกรรมจากชาติปางไหนที่ดลใจให้ต้องมาเผชิญความทรมานเช่นนี้

ผมทำได้เพียงสูดลมหายใจเข้า-ออกยาวๆ เพื่อปลอบประโลมใจตนเอง ผมเตือนตัวเองเสมอว่านี่คือทางที่ผมเลือกเอง และความทุกข์ยากที่กำลังเผชิญอยู่นี้เป็นเพียงเรื่อง “ชั่วคราว” ไม่ใช่ความลำบากที่ต้องทนไปตลอดชีวิต ความอดทนเท่านั้นที่จะทำให้ภารกิจนี้สำเร็จและพาผมไปสู่ชีวิตใหม่

วันนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินหน้าต่อไป ผมต้องสร้างความเชื่อมั่นว่าความทุกข์นี้จะหล่อหลอมให้ผมเข้มแข็งขึ้น และเปลี่ยนผมเป็นคนใหม่ที่มีรอยยิ้มสดใสและสุขภาพช่องปากที่ดีกว่าเดิม แม้ในวันนี้วันเวลาจะยาวนานจนน่าเหนื่อยหน่าย แต่ผมก็ผ่านมาได้หลายเดือนแล้ว และในอีกสองปีข้างหน้า ผมอาจจะจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยนั่งเครียดกับอาการรำคาญใจเหล่านี้

เดินหน้าต่อไป อดทนต่อไป เคารพในการตัดสินใจของตัวเอง แล้วหายใจเข้าลึกๆ เพื่อลุกขึ้นใช้ชีวิตอย่างมหัศจรรย์อีกครั้ง