ดูแลสิ่งที่เรากำลังสร้าง บทเรียนจากชาวนากลางฝน

บทความโดย VchaiBlog

วันจันทร์ที่ 7 กันยายน 2569 เวลา 08.08 น.

เช้าวันฝนพรำ ฝนตกตลอดทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้า พลอยทำให้บรรยากาศเย็นชุ่มฉ่ำไปถึงหัวใจ แสงสลัวชวนให้รู้สึกเหมือนยามพลบค่ำที่แสงแดดค่อย ๆ จางหาย เมฆปกคลุมทั่วท้องนภา ราวกับว่าดวงตะวันหยุดทำงานชั่วคราว

หลังตื่นนอน ผมรีบกุลีกุจอทำงานบ้านตั้งแต่เช้า เพื่อจะได้มีเวลามานั่งเงียบ ๆ คนเดียว แต่งานบ้านกินทั้งเวลาและพลังงานค่อนข้างมาก พออาบน้ำชำระร่างกายเสร็จ ก็เหมือนพลังชีวิตหมดลงอย่างรวดเร็ว จนไม่อยากทำอะไรต่อ

ความเหนื่อยหน่ายและความเกียจคร้านลอยมาปกคลุมหัวใจ อยากอยู่เฉย ๆ ปล่อยให้เวลาผ่านไป แต่เมื่อมองดูรายได้ที่ลดลงจนน่าใจหาย สุดท้ายก็ต้องบอกตัวเองให้ลุกขึ้นมาทำมาหาเลี้ยงชีวิตกันต่อไป

เมื่อทุกอย่างดูเหมือนต้องทำพร้อมกัน

พอเริ่มมีเรี่ยวแรงขึ้นมา ผมก็อยากทำอะไรต่าง ๆ นานามากมาย จนไม่รู้ว่าจะเริ่มจากอะไรก่อนดี

ทั้งอ่านทบทวนต้นฉบับหนังสือที่ตัวเองเขียน เขียนบทความลงบล็อก จัดหน้าบล็อกใหม่ ทำหน้าขายหนังสือให้เสร็จ เขียนหนังสือเล่มใหม่ ออกไปถ่ายคลิปยาว หรือตั้งกล้องรีวิวสินค้าเป็นคลิปสั้น

ทุกอย่างประดังเข้ามาในความคิด เหมือนต่างฝ่ายต่างเรียกให้ผมหันไปหา จนผมไม่รู้ว่าจะหยิบงานชิ้นไหนขึ้นมาทำก่อน

ชาวนากลางสายฝน

ฝนยังตกพรำไม่ขาดสาย ผมผละจากหน้ากระดาษแล้วหันไปมองทุ่งนา ท่ามกลางเม็ดฝนและต้นข้าว สิ่งที่สะดุดตาผมมากที่สุดคือชาวนาคนหนึ่ง

ใช่แล้วครับ ผมเห็นเขากำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่กลางท้องทุ่ง คล้ายกำลังถอนหญ้าออกจากแปลงข้าว บนศีรษะมีหมวกร่ม และสวมเสื้อผ้ารัดกุม

ภาพตรงหน้าเป็นเพียงคนคนหนึ่งที่กำลังดูแลแปลงนาของตัวเอง แต่มันกลับทำให้ผมหยุดคิด เขาปลูกข้าวไว้แล้ว และวันนี้เขายังคงกลับมาดูแลมัน

ผมนึกว่า การดูแลสิ่งที่ปลูกไว้นี่เอง เป็นส่วนหนึ่งของการพามันไปถึงวันเก็บเกี่ยว

ใช่แล้วครับ ผมควรดูแลสิ่งที่ผมกำลังสร้างเช่นกัน

กลับมาดูแลงานที่อยากให้เติบโต

ผมกำลังสร้างธุรกิจเล็ก ๆ ที่ทำได้ด้วยตัวคนเดียว และตั้งใจให้เป็นงานที่พาติดตัวไปทำได้ในที่ต่าง ๆ เพื่อมีอิสระเลือกว่าจะใช้ชีวิตอยู่เมืองไหน

เมื่อกลับมาถามว่า อะไรคือสิ่งที่ผมควรดูแล คำตอบก็คือผลงานและพื้นที่ที่ผมกำลังค่อย ๆ สร้างขึ้น

บล็อก VchaiBlog.com ที่ผมเขียนบทความสะสมไว้ ช่อง YouTube VchaiBlog ที่ผมทยอยสร้างคลิปยาว และหนังสืออีบุ๊กที่ผมตั้งใจให้ผู้อ่านซื้อได้ แม้ในวันที่ผมอยากพักหรือขี้เกียจทำงาน

สำหรับเส้นทางที่ผมเลือก TikTok และ Facebook Page ก็มีหน้าที่สำคัญ เป็นพื้นที่พบปะผู้คน ให้คนรู้จักงานของผม และชวนให้พวกเขาเข้ามาอ่านบทความ ดูคลิปยาว หรือรู้จักหนังสือที่ผมเขียน

เมื่อมองเช่นนี้ ผมก็เห็นชัดขึ้นว่า งานแต่ละอย่างเชื่อมโยงกันอย่างไร และอะไรคือสิ่งที่อยากค่อย ๆ ดูแลให้เติบโตต่อไป

สิ่งที่ผมกำลังทำเป็นงานระยะยาวหลายปี ผมจึงอยากให้เวลากับมัน มากกว่าจะตัดสินทุกอย่างจากผลลัพธ์เพียงไม่กี่เดือน

นี่คือสิ่งที่ผมคิดได้ขณะนั่งมองชาวนาดูแลต้นข้าวของตัวเอง ผมควรทำเช่นนั้นกับงานของผมด้วย กลับมาดูแลสิ่งที่ลงแรงสร้างไว้ และให้เวลามันเติบโตไปสู่ชีวิตที่ผมต้องการ

บางครั้งผมก็รู้สึกว่า โลกส่งสัญญาณเล็ก ๆ มาให้เราเสมอ เพื่อให้เดินหน้าต่อบนเส้นทางของตัวเอง เช้านี้ สัญญาณนั้นมาในภาพของชาวนาคนหนึ่งกลางสายฝน

บันทึกวันฝนพรำ • VchaiBlog