ดอกคุณนายตื่นสาย กับความหมายของชีวิต

บทความโดย VchaiBlog

ขณะที่ผมเดินเล่นในสวน ดูต้นไม้ ดูดอกไม้ และอยู่กับช่วงเวลาแห่งความสงบ ผมกวาดสายตามองบรรดาไม้ประดับที่กำลังชูใบอย่างงดงามในแบบของตัวเอง ด้วยความรู้สึกสบายใจ

แล้วดอกคุณนายตื่นสายต้นหนึ่งก็สะดุดตา จนทำให้ผมหยุดมอง มันขึ้นอยู่ในกระถางกล้วยไม้ที่มีเพียงกาบมะพร้าวสับ แต่กลับชูดอกสีหวานขึ้นมาอย่างโดดเด่น

ผมมองมันแล้วนึกว่า หากได้อยู่ในกระถางที่มีดินและมีพื้นที่ของตัวเอง มันอาจเติบโตได้สบายกว่านี้ ผมจึงค่อย ๆ ดึงมันขึ้นจากกระถางกล้วยไม้ ให้มีรากติดมาด้วย

ชีวิตเล็ก ๆ ในมือผม

เมื่อได้เห็นต้นของมันทั้งต้น ผมกลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิตตรงหน้า

นี่เรียกว่าชีวิตแล้วใช่ไหม นี่คือชีวิตใช่หรือเปล่า

มันมีเพียงราก ลำต้น ใบ และดอก แค่นี้จริง ๆ ไม่มีอะไรอื่นเพิ่มเข้ามาเลยแม้แต่น้อย

ใช่แล้วครับ มันไม่มีเครื่องประดับราคาแพง ไม่มีอัญมณีมีค่า ไม่มีเงินทองมากมาย ไม่มีรถใหม่ป้ายแดง ไม่มีบ้านหลังใหญ่เหมือนคฤหาสน์ ไม่มีชื่อเสียงโด่งดัง และไม่มีผู้ติดตามมากมาย

มันมีเพียงรากที่หาอาหาร ลำต้นที่ชูขึ้น ใบที่รับแสง และดอกที่เบ่งบานอย่างสวยงาม

ผมมองชีวิตเล็ก ๆ ในมือ แล้วนึกถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เรามักนำมาใช้บอกตัวเองว่า ชีวิตควรมีอะไรบ้าง กว่าจะเรียกได้ว่าเป็นชีวิตที่ดี

เบ่งบานในพื้นที่ของตัวเอง

ผมนำต้นคุณนายตื่นสายไปปลูกลงในกระถางอย่างเบามือ ให้มันได้มีพื้นที่ของตัวเอง ได้เติบโต เบ่งบานอย่างที่เป็น และมีชีวิตอยู่

หากผมลองนิยามความหมายของชีวิตผ่านดอกคุณนายตื่นสายต้นนี้ ชีวิตอาจเป็นเพียงการมีราก ลำต้น ใบ และดอกที่เบ่งบานในกระถางของตัวเอง

เมื่อคิดเช่นนั้น ผมก็เริ่มเห็นว่า เราเองคงนิยามความหมายของชีวิตได้เช่นกันว่า อยากใช้ชีวิตแบบไหนบนดาวเคราะห์ดวงนี้ อะไรคือสิ่งที่อยากมี และอะไรคือสิ่งที่ทำให้รู้สึกว่าได้ใช้ชีวิตในแบบของตัวเอง

ดอกคุณนายตื่นสายต้นนี้ชวนให้ผมกลับมานิยามความหมายของชีวิตตัวเอง และกล้าเบ่งบานในพื้นที่เล็ก ๆ แม้เงื่อนไขรอบตัวจะยังไม่พร้อมอย่างที่หวัง

ก่อนที่ผมจะย้ายมันลงกระถางใหม่ มันก็เบ่งบานอยู่แล้ว ท่ามกลางกาบมะพร้าวสับในกระถางกล้วยไม้ใบนั้น

บันทึกในสวน • VchaiBlog