เที่ยววัดพระธาตุศรีเวียงมูล แม่จัน เชียงราย
บทความโดย VchaiBlog

เช้าวันนี้ผมขับรถออกจากบ้าน ตั้งใจว่าจะออกมาสร้างคลิปยาวสักหนึ่งคลิป
จุดหมายอยู่ไม่ไกลนัก เป็นวัดแห่งหนึ่งในตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย ชื่อว่า วัดเมืองมูลบุญเรืองคีรี ภายในวัดมีพระธาตุศรีเวียงมูลซึ่งหลายคนใช้เรียกเป็นชื่อสถานที่ว่า “วัดพระธาตุศรีเวียงมูล”
ผมไม่ได้เตรียมอุปกรณ์อะไรมากมาย มีเพียงโทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวติดตัวมา และพอขับรถออกมาได้เกือบสิบกิโลเมตรจึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า…
ลืมไมค์ไว้ที่บ้าน
แต่ไหน ๆ ก็ออกมาแล้ว จึงตัดสินใจเที่ยวต่อ ใช้เสียงจากโทรศัพท์บันทึกบรรยากาศจริง ๆ ของวัดไปเลย
และเมื่อมาถึง ผมรู้สึกทันทีว่า วันนี้ตัดสินใจออกจากบ้านมาถูกแล้ว
พระธาตุสีทองที่เห็นแล้วต้องหยุดมอง
สิ่งแรกที่สะดุดตาเมื่อเดินเข้ามาภายในวัด คือองค์พระธาตุสีทองขนาดใหญ่
องค์พระธาตุตั้งเด่นอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ เมื่อมองจากด้านล่างขึ้นไป สีทองตัดกับท้องฟ้าและแนวภูเขาที่อยู่เบื้องหลังอย่างสวยงาม
รอบองค์พระธาตุมีอาคารที่ตกแต่งด้วยรายละเอียดมากมาย ทั้งหลังคาซ้อนชั้น ยอดแหลมสีทอง และลวดลายประดับตามส่วนต่าง ๆ ทำให้มองไปทางไหนก็มีอะไรให้หยุดดูอยู่เสมอ
ข้อมูลจากหน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัดเชียงรายระบุว่า วัดแห่งนี้สร้างด้วยศิลปะล้านนาผสมผสานไทยใหญ่ และเกิดจากแรงศรัทธาของชาวบ้านในพื้นที่
ส่วนรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่ประดิษฐานอยู่ภายในองค์พระธาตุ ผมยังไม่มีข้อมูลยืนยัน จึงไม่อยากเล่าเกินกว่าสิ่งที่ตัวเองรู้ แต่เพียงการได้มายืนมองอยู่ตรงหน้า ก็ทำให้รู้สึกถึงความสงบและศรัทธาที่ผู้คนช่วยกันสร้างและดูแลสถานที่แห่งนี้เอาไว้

เดินช้า ๆ ฟังเสียงระฆังภายในวัด
สิ่งที่ผมชอบอีกอย่างคือบรรยากาศ
วันนี้มีเมฆอยู่บนท้องฟ้า แต่แดดก็ค่อย ๆ แรงขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างเดินเที่ยวจะได้ยินเสียงระฆังดังกังวานมาเป็นระยะ เสียงนั้นทำให้บรรยากาศของวัดแตกต่างจากสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไป
ไม่มีอะไรต้องรีบร้อน
ผมจึงค่อย ๆ เดินดูสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ภายในวัด ทั้งวิหาร พระพุทธรูป กุฏิ และอาคารที่ใช้เก็บพระไตรปิฎก บางจุดยังมีรูปสัตว์ในตำนานและงานประดับตกแต่งเรียงรายอยู่ตามทาง ทำให้พื้นที่ภายในวัดแทบทุกมุมมีรายละเอียดให้สังเกต

วิหารหลังเล็กที่ซ่อนอยู่ภายในวัด
เดินไปเรื่อย ๆ ผมพบวิหารหลังเล็กแห่งหนึ่ง อาคารหลังนี้แตกต่างจากสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่รอบ ๆ อย่างเห็นได้ชัด ด้านหน้ามีหนองน้ำเล็ก ๆ และทางสำหรับเดินข้ามเข้าไป
ถึงจะเป็นอาคารหลังเล็ก แต่กลับตกแต่งด้วยงานศิลปะอย่างละเอียด ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปไว้หนึ่งองค์
ผมชอบสถานที่เล็ก ๆ แบบนี้ เพราะบางครั้งสิ่งที่ทำให้เราอยากหยุดดูนานที่สุด ไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งที่ใหญ่ที่สุดในสถานที่นั้นเสมอไป
พระพุทธรูปที่มีสีสันแตกต่างจากภาพที่คุ้นเคย
พระพุทธรูปบางองค์ภายในวัดมีรูปแบบที่น่าสนใจ พระพักตร์สีขาว พระโอษฐ์สีแดง มีรอยยิ้ม และประดับตกแต่งด้วยสีทองอย่างงดงาม บางองค์มีลักษณะคล้ายพระพุทธรูปทรงเครื่อง
สำหรับคนที่คุ้นเคยกับพระพุทธรูปสีทองเรียบ ๆ พอมาเห็นศิลปะอีกแบบหนึ่งก็ทำให้อดหยุดมองไม่ได้
การมาเที่ยววัดจึงไม่ได้มีเพียงการมากราบพระหรือขอพรเท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสให้เราได้เห็นศิลปะ ความเชื่อ และฝีมือของผู้คนที่ถ่ายทอดต่อกันมาในแต่ละท้องถิ่นด้วย

กลิ่นดอกไม้ลอยมากับลม
นอกจากสิ่งที่มองเห็นแล้ว สิ่งหนึ่งที่กล้องถ่ายกลับไปไม่ได้ก็คือกลิ่น
ภายในบริเวณวัดมีต้นไม้และดอกไม้อยู่หลายชนิด ระหว่างเดินมีลมพัดเอากลิ่นหอมของดอกไม้ลอยมาเป็นระยะ โดยเฉพาะกลิ่นของดอกกระดังงาและดอกแก้ว
เมื่อรวมกับเสียงระฆังและความเงียบของวัดแล้ว บรรยากาศจึงค่อนข้างสงบ เป็นความรู้สึกที่วิดีโอหรือภาพถ่ายอาจบันทึกกลับมาได้เพียงบางส่วนเท่านั้น
บางอย่างต้องมายืนอยู่ตรงนั้นถึงจะสัมผัสได้

วัดสำหรับคนที่อยากเที่ยวเชียงรายแบบไม่รีบร้อน
ผมเดินเที่ยวอยู่ได้พักหนึ่ง แดดก็เริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จากตอนแรกที่เดินสบาย ๆ กลายเป็นเริ่มมองหาที่ร่มแล้วครับ จึงคิดว่าพอแล้วสำหรับวันนี้
ก่อนกลับ ผมแวะกราบพระและมององค์พระธาตุสีทองอีกครั้ง จากนั้นจึงเดินกลับไปที่รถ
การมาเที่ยววัดพระธาตุศรีเวียงมูลครั้งนี้ไม่ได้เป็นทริปใหญ่โตอะไรเลย เป็นเพียงการขับรถออกจากบ้านมาเที่ยววัดใกล้ ๆ ใช้เวลาเดินดูสถานที่ ฟังเสียงระฆัง มองงานศิลปะ สูดกลิ่นดอกไม้ และบันทึกภาพกลับไปเท่าที่อยากบันทึก
แต่บางทีการเที่ยวเชียงรายก็ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปยังสถานที่โด่งดังทุกครั้ง วัดเล็กวัดใหญ่ที่กระจายอยู่ตามอำเภอต่าง ๆ ก็มีเรื่องราวและความงามของตัวเอง
หากมีโอกาสเดินทางผ่านตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย และกำลังมองหาสถานที่สำหรับแวะไหว้พระ ชมศิลปะ และเดินเล่นอย่างไม่เร่งรีบ ลองแวะมาที่วัดเมืองมูลบุญเรืองคีรีและชมพระธาตุศรีเวียงมูลกันดูครับ
บางทีแค่การได้เดินช้าลงสักครู่
ฟังเสียงระฆังท่ามกลางวัด
ก็เพียงพอสำหรับการออกเดินทางในหนึ่งวันแล้ว
บันทึกการเดินทาง VchaiBlog